Login
} Θέατρο Αλκμήνη

οι 12 ένορκοι οι 12 ένορκοι Hot

 

 

 

ΘΕΑΤΡΟ:


AΛΚΜΗΝΗ

Αλκμήνης 8-12, Κάτω Πετράλωνα

Tηλ.: 210 3428650

http://www.theatro.gr/

 

 

}ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

 

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ:

Reginald Rose

 

 

METΑΦΡΑΣΗ-ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:

Κωνσταντίνα Νικολαΐδη

 

 

ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ:

Κωνσταντίνα Νικολαΐδη & Νότης Παρασκευόπουλος

 

 

ΣΚΗΝΙΚΑ:

David Negrin

 

 

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ:

Κική Μήλιου

 

 

ΦΩΤΙΣΜΟΙ:

Αλέξανδρος Αλεξάνδρου

 

 

ΚΙΝΗΣΗ:

Χριστίνα Φωτεινάκη

 

 

ΜΟΥΣΙΚΗ:

Γιώργος Περού

 

 

ΗΘΟΠΟΙΟΙ:

Τη φωνή της χαρίζει η Νένα Μεντή

Οι 12 ένορκοι είναι:
Χριστόδουλος Στυλιανού, Τρύφων Καρατζάς, Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, Γιώργος Γιαννόπουλος, Περικλής Λιανός, Βασίλης Παλαιολόγος, Χάρης Μαυρουδής, Μανώλης Ιωνάς, Απόλλων Μπόλλας, Αλέξανδρος Πέρρος, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Αυγουστίνος Κούμουλος.

Συμμετέχει: Αλέξης Σταυριανός



ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:

Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 21:30, Κυριακή 18:30

 


ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ:

€15, €12

 

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ:

80΄

Απολογία Σωκράτ

News image

οι 12 ένορκοι

News image

Η Νοσταλγός

News image

-
+
16

 

Αντιμέτωποι με τη συνείδησή τους

Από 6 Οκτωβρίου 2016 στο Θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ

3ος ΧΡΟΝΟΣ


οι 12 ένορκοι

του Reginald Rose

 

Στη Νέα Υόρκη του 1957, ένα αλλοδαπό αγόρι δεκαέξι χρόνων κατηγορείται για φόνο. 12 ένορκοι συνεδριάζουν για το αν θα εφαρμοστεί η θανατική ποινή,  αντικατοπτρίζοντας τις - δυστυχώς διαχρονικές - προκαταλήψεις της κοινωνίας μας, μέσα από 12 πεντακάθαρα ψυχογραφήματα που ξετυλίγονται «βίαια» μπροστά στα μάτια μας.

 


«12 θυμωμένοι άντρες» κλειδωμένοι σ’ ένα δωμάτιο, άλλοτε ταυτίζονται και άλλοτε συγκρούονται. Έχουν κληθεί να αποφασίσουν ομόφωνα για τη ζωή ενός νέου ανθρώπου, αντιμετωπίζοντας το βάρος της ευθύνης που φέρνει η κάθε τους απόφαση.


Dim lights Embed Embed this video on your site

 

Κάθε ψηφοφορία τους είναι και μία μάχη,

αλλά… μία μάχη που πρέπει να κερδηθεί με μόνο όπλο την αλήθεια!

Ποια θα είναι η ετυμηγορία τους; Και με τι «κόστος» για τον καθένα από τους 12;

 

Η A PRIORI παρουσιάζει ξανά, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, μία από τις σημαντικότερες παρακαταθήκες της έβδομης τέχνης και μεταφέρει τους “12 Angry Men” σε μια «θεατρική» αίθουσα ενόρκων.

Η παράσταση που απέσπασε δύο βραβεία All4fun (καλύτερης παράστασης και πρώτου ανδρικού) καθώς και το 34ο κορφιάτικο βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας, έπειτα από δύο χρόνια sold-out παραστάσεων και μία επιτυχημένη περιοδεία στο ΚΘΒΕ και σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, συνεχίζει, μετατρέποντας για άλλη μια σεζόν το θέατρο Αλκμήνη σε δικαστικό μέγαρο και θέτοντας ξανά τους θεατές στη θέση του 13ου ένορκου.

 



“12 angry men” η ταινία
Αμερικάνικη τηλεταινία του 1954, που το 1957 έγινε ταινία με το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Sidney Lumet και πρωταγωνιστή τον Henry Fonda. Χρυσή Άρκτος, πολλά βραβεία και τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ (μία εκ των οποίων καλύτερου σεναρίου). Έγιναν re-make της ταινίας από πολλές χώρες σ’ όλον τον κόσμο, με τελευταίο το ρωσικό “12” του Nikita Mikhalkov, που είναι βασισμένο στο “12 angry men”.

 

Σημείωμα της σκηνοθέτη

Η ιδέα να παρουσιάσω το έργο «ΟΙ 12 ΕΝΟΡΚΟΙ» ήρθε πριν τρία χρόνια περίπου όταν είδα την ταινία “12 angry men” του Sidney Lumet. Στο site www.tocinemadaki.gr (που ασχολείται με τον κινηματογράφο) είχε γραφτεί μία κριτική για το “the Μan from Earth” (την προηγούμενη μου σκηνοθετική δουλειά) όπου εκφραζόταν στο τέλος η επιθυμία να δει και το “12 angry men” το φως ελληνικής σκηνής. Είχα ξανακούσει για την ταινία από έναν φίλο μου, που μου είχε προτείνει να την σκηνοθετήσω, οπότε όταν διάβασα κι αυτό, πείστηκα ότι πρέπει να τη δω. Χαίρομαι για τις παροτρύνσεις αυτές, γιατί η ταινία με άγγιξε και θέλησα κι εγώ να τη δω επί σκηνής. Θέλησα να δω 12 ηθοποιούς, σε απόσταση αναπνοής από τον θεατή, να κορυφώνουν και να ηρεμούν σ’ ένα καρδιογράφημα 120 παλμών και άνω.

Στη θεατρική του μεταφορά, κράτησα την εποχή που γράφτηκε το έργο, γιατί βρίσκω πολύ ελκυστικό όταν το θέατρο, μας παίρνει από το τώρα και το εδώ και μας ταξιδεύει σε άλλα μέρη και χρόνους. Αυτό το ταξίδι στο παρελθόν, παρά τη χιλιομετρική και χρονική του απόσταση από το εδώ και το τώρα, μας δείχνει ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν στην ουσία τους. Οι ίδιες απόψεις θα μπορούσαν να εκφραστούν και σήμερα, ειδικά όσον αφορά τον ρατσισμό κι αυτό δεν το λες καθόλου «ευτυχώς». Και δεν μιλάμε μόνο για φυλετικό ρατσισμό, αλλά επίσης κοινωνικό, θρησκευτικό, σεξιστικό και οπουδήποτε χωράει η έννοια του διαφορετικού. Δηλαδή παντού.

Στην παγκόσμια πραγματικότητα του σήμερα βλέπουμε να ξεπηδούν έντονα φασιστικά μανιφέστα, που προφανώς δεν ήταν πολύ καλά θαμμένα. Ακόμη, γίνονται προτάσεις για επαναφορά της θανατικής ποινής σε ευρωπαϊκές χώρες, όπως και στη δική μας. Απόψεις και πιστεύω που εκφράστηκαν σ’ ένα έργο του ’57 το οποίο γράφτηκε ωκεανούς μακριά από την Ελλάδα, μεταφέρονται αυτούσια στο τώρα και στο εδώ και τίποτα δεν σου «χτυπάει». Ο άνθρωπος συνεχίζει να επιλέγει να είναι αστόχαστος και να καταδικάζει -είτε μεταφορικά, είτε κυριολεκτικά- με την πρώτη ευκαιρία τον συνάνθρωπο του. Αυτό, κάνει το έργο επίκαιρο και διαχρονικό, δείχνοντας μας ότι ο ρατσισμός αντιστέκεται σθεναρά ακόμη σε ιδέες περί φιλελευθερισμού. Αλλά, οι ιδέες αυτές παρά του ότι απαιτούν σθένος, καίνε ακόμη μέσα σε Ανθρώπους που αγωνίζονται για την αλήθεια, την αγάπη και τη συγχώρεση με όλο τους το είναι.

 

 

 

 

Κριτικές Μελών

Δεν υπάρχουν κριτικές μελών για αυτή την ανάρτηση.

Για να γράψετε κριτική παρακαλώ εγγραφείτε ή εισέλθετε στο λογαριασμό σας.